De Boeck, August

Merchtem, 09/05/1865 > Merchtem, 09/10/1937

Artikels

Bladeren in het levensboek van August De Boeck

De Merchtemse burgervader en de schepen van cultuur schrijven in hun voorwoord in de monografie August De Boeck (1837-1965) componist: "Wie is toch die man op dat schilderij aan het einde van de monumentale trap van ons gemeentehuis? Een landbouwer, haast in lompen gekleed, op houten klompen, met een pijp en een gek hoedje?"

Op deze vraag wil de monografie een antwoord geven en graag blader ik met jullie even in dit boek.

De Weg van Smaragd, een ontdekkingsreis in het oeuvre van De Boeck

Tegelijk met de grandioze publicatie van August De Boeck (1895-1937), componist (zie elders in deze nieuwsbrief) verscheen het 71ste volume van de Phaedra-reeks In Flanders’ Fields met het pianoconcerto van August De Boeck en instrumentale fragmenten en bewerkingen uit diens opera’s Théroigne de Méricourt en Francesca (ook bekend onder de titel van de oorspronkelijk Franstalige versie La Route d’Éméraude). Jozef De Beenhouwer en Frits Celis zorgden voor de herontdekking van deze vergeten werken, een ware revelatie.

August De Boeck: La dernière lettre

In het oeuvre van August De Boeck (1865-1937) nemen zijn liederen op Franse teksten een prominente plaats in. Op het einde van het ‘August De Boeck-jaar’ is de recente ontdekking in de oude muziekbibliotheek van de Halse Servaisacademie - bewaard in de Servaiscollectie van de vzw Servais en het Zuidwestbrabants Museum - van een totaal onbekend De Boeck-lied dan ook een complete verrassing.

François, Peter (red.): August De Boeck in Halle, Zuidwestbrabants Museum Halle Tijdelijke expo 25/8 tot 28/10‐2012, Halle: Zuidwestbrabants Museum, 2012, p. 10-12.

Vers van de pers: Nocturne (1931) van August De Boeck

August de Boeck, zoon van een koster-organist, studeerde aan het Conservatoire royal in Brussel, bij eminente leraars, zoals de Wagneriaan Joseph Dupont (harmonie), Hubert Ferdinand Kufferath (contrapunt) en Alphonse Mailly (orgel). De Boeck was een uitstekend organist en in die hoedanigheid was hij verbonden aan kerken in zijn geboortedorp, in Elsene en in Brussel. Daarnaast was hij zijn carrière lang werkzaam in het muziekonderwijs, onder meer als leraar harmonie aan de conservatoria van Antwerpen en Brussel, en als directeur van het Stedelijk Conservatorium van Mechelen.