De Greef, Arthur

Leuven, 10/10/1862 > Brussel, 29/08/1940

Biografie

De Greef, Arthur

door Jan Dewilde

Pianist-componist Arthur De Greef studeerde aan de gemeentelijke muziekschool van zijn geboortestad bij Emile Mathieu, die zelf een leerling was van Auguste Dupont in het Conservatorium van Brussel. Nadat hij op elfjarige leeftijd een eerste prijs had behaald in Leuven, kreeg De Greef vanaf 1873 in het Brusselse Conservatorium lessen van Louis Brassin (piano), Joseph Dupont (harmonie), Hubert-Ferdinand Kufferath (contrapunt) en directeur François-Auguste Gevaert (compositie). In 1879 behaalde hij de eerste prijs piano - samen met Isaac Albeniz - en twee jaar later het 'diplôme de capacité' met onderscheiding. Onmiddellijk daarna werd hij in Brussel benoemd tot monitor piano en harmonie. Rond deze tijd reisde hij ook naar Liszt in Weimar, om zijn pianospel te verfijnen. Terwijl zijn carrière als concertpianist een hoge vlucht nam, legde hij zich ook toe op het componeren. Enkele van zijn vroegste werken zijn het lyrisch drama De Marketentster (1878) en Quatre pièces caractéristiques pour violon et piano (ca. 1883).

Tijdens zijn concerten speelde hij regelmatig werken van Edvard Grieg, met wie hij een dichte vriendschap zou aanknopen. In 1888 reisde De Greef naar Noorwegen, waar hij Griegs pianoconcerto speelde in Troldhaugen, het zomerhuis van de componist. Vanaf dat moment werd De Greef één van Griegs belangrijkste pleitbezorgers, niet alleen voor de pianowerken maar ook voor kamermuziek en concertos.

In 1889 keerde hij terug naar Noorwegen om er met groot succes werk van Grieg te vertolken. In datzelfde jaar speelde hij ook Griegs pianoconcerto in de Brusselse Concerts Populaires, met de componist als dirigent. Grieg droeg zijn Symphonische Tänze über Norwegische Motive für Orchester aan hem op in 1898.

Naast zijn liefde voor de muziek van Grieg en van Liszt, had hij ook een grote interesse in oude muziek en speelde hij regelmatig werken van Bach, Rameau en Frescobaldi op het klavecimbel. Zo vond in de Parijse Salle Pleyel in 1891-1892 een reeks concerten plaats waarmee hij een historisch overzicht gaf van de klaviermuziek.

De Greef was een pianist met een internationale reputatie, maar hij was ook een uitstekend componist. Op 10 december 1893 speelde hij de creatie van zijn Fantaisie sur de vieilles chansons flamandes pour piano et orchestre en sol, in 1896 schreef hij zijn eerste vioolsonate en op 22 november van datzelfde jaar kreeg zijn Suite d'orchestre en sol haar vuurdoop. Naast piano- en kamermuziek componeerde De Greef ook verschillende liederen.

Bovenop zijn activiteiten als virtuoos en als componist vond De Greef ook nog eens de tijd om les te geven. In het Brusselse Conservatorium leidde hij heel wat pianisten op, zoals bijvoorbeeld André Devaere, een beloftevolle Kortrijkse pianist die echter veel te vroeg overleed. Hoewel hij vanuit verschillende buitenlandse conservatoria een prestigieuze positie als pianoleraar aangeboden kreeg, bleef hij toch in Brussel, waar hij op 31 augustus 1921 aangesteld werd als "professeur du cours de perfectionnement pour le piano". In de tweede helft van de 30er jaren ging De Greefs gezondheid fel achteruit en dat had een grote invloed op zijn concertactiviteiten. De rechterhelft van zijn lichaam geraakte gedeeltelijk verlamd, en hij overleed aan de gevolgen van zijn ziekte op 29 augustus 1940.

Arthur De Greef was een van de belangrijkste pianisten van zijn generatie, met een grote Europese uitstraling.

© Studiecentrum voor Vlaamse Muziek vzw - Jan Dewilde