Denyn, Jef

Mechelen, 19/03/1862 > Mechelen, 02/10/1941

Historische teksten

Een beiaardconcert

door Herman Baccaert

Op een Maandagavond kwam Emile Verhaeren, die nog nooit zag beiaard spelen, naar Mechelen om er den klokkenist Jef Denijn in zijn torenhuisje een bezoek te brengen. Samen kuierden wij, in den valavond, de stad door, niet achtend op de leelijke, symmetrische huizenreeksen der nieuwere wijk, al oog en bewondering voor de stille buurten der benedenstad, de schilderachtige werven langsheen de Dijle, de aardige Begijnhofhoeken en bovenal de mooie Groote Markt.

Hulde aan Jef Denyn

door Emiel Hullebroeck

Mechelen viert deze maand het 35-jarig jubileum van zijn meesterlijke stadsbeiaardier, Jef Denijn, den machtigen kunstenaar-tovenaar, die sedert 1887 de klokken van den St. Romboutstoren zingen doet, en dit op zulk een voortreffelijke manier, dat zijn naam en die der Vlaamsche kunst, de oude en de nieuwe wereld door, met waardeering wordt uitgesproken; den noesten en vernuftigen wroeter, die klavieren en klokverbindingen tot een ongehoopte volmaking wist op te voeren, zoodat zijn stelsel alom met geestdrift werd aangenomen; den bezielden en handigen componist, die, als geen ander, de hem ten dienste staande middelen weet te kneden tot die overheerlijke "preludiën", welke begroet mogen worden als zijnde bijna het summum van wat op het klokkenspeeltuig kan worden bereikt.

Twee brieven van Kamiel Lefévere aan Jef Denyn

door Kamiel Lefévere

Juli 8, 1937.

Waarde Meester Denyn,

Besten dank voor Uw hartelijk schrijven van 26 Mei. Het deed me hartelijk goed van U te hooren dat U nogmaals den toren hebt beklommen om onzen Mechelschen beiaard te laten zingen in lof en dank, voor de groote Processie van Hoogweerdig.

In dankbare herinnering aan Meester Jef Denyn

door Kamiel Lefévere, Dr. Mus., Beiaardier

De lang verwachte zomer had zich eindelijk laten voelen over New York en vóór mijn wijd geopende vensters op mijn hoogen toren, aan den oever van de statige Hudson zat ik te droomen, terwijl ik mijn gedachten liet dwalen over het landschap.

De prins der beiaardiers

door Joris Verdin [sr]

Een naam die klinkt als een klok! Jef Denijn! Vergrijsd is hij geworden in de beoefening zijner geliefde kunst, oud van jaren is hij geworden in zijne lange loopbaan van plichtbewusten beiaardier, doch jong van herte, levenslustig is hij gebleven, steeds even geestdriftig op den voorpost, tot vorming en opleiding der talrijke leerlingen, die zich ter beiaardschool aanmelden.