Desmet, Aloys

Ooigem, 12/06/1867 > Mechelen, 04/07/1917

Historische teksten

Desmet-jubileum

door Aloys Desmet

Zeer Eerwaarde Heeren,
Dames, Mijne Heeren, 

Terwijl rondom mij, al deze laatste dagen, een verdachte drukte was, een verdoken doening als van kinderen die hun vader, met zijn naamfeest, met een blijk hunner liefde willen verrassen; terwijl ik soms eenzaam zat te denken op de lofreden, waarmede een jubilaris zoo door den band wordt begroet, gehuldigd en gelauwerd, werd ik steeds gekweld door de herinnering aan de parabel der talenten uit het Evangelie.

Muziek-Warande over Desmet

door "S. W."

Enkele maanden geleden, werd A. Desmet een gedenkteeken op het Mechelsche kerkhof geschonken, waar hij tijdens den oorlog, onder de stille hulde van een diepontroerde menigte, ter ruste was gedragen. Toen had M. Sabbe hem een laatsten afscheidsgroet geboden; ditmaal was M. Peeters één der welsprekende woordvoerders. Desmet was geboren te Oyghem, nabij de grens tusschen Oost- en West-Vlaanderen, niet verre van Benoit's wiegenest, en ·had dappere studies gedaan aan de Kerkmuziekschool te Mechelen.

Meester Al. Desmet 1867-1917

door Floris Van der Mueren

Al. Desmet trad in het leven wanneer het Vlaamsche huisgezin haast nog geen Vlaamsche liederen kende en de dorpskerk het ordinarium zong op het rythme van een polka!

Onvermoeid verspreider van het goede volkslied. Hervormend prediker, met succes, voor de goede kerkelijke muziek. Hij predikte met het woord, doch vooral met de daad! Hij ‘dresseerde’ zijn zangers en zei: ‘Ga en verspreidt het Vlaamsche lied.’ Hij komponeerde missen en motetten in een verleidelijken eenvoud: het kon niet anders: men moest ze zingen! Men zong ze. Men zong ze overal! Men zingt ze nog!