Sikora, Gisèle

Gisèle Sikora was een Vlaamse muzikante en gitaarpedagoge. Ze groeide op in een uitgesproken muzikale omgeving: haar vader was instrumentenbouwer en haar moeder een bekende accordeoniste. Al op achtjarige leeftijd begon ze met lessen muziektheorie en piano. In haar tienerjaren speelde ze drums in een popgroep en op zestienjarige leeftijd bereikte ze op de muziekschool de hoogste graad in accordeon.

Sikora studeerde vervolgens aan het Koninklijk Conservatorium Antwerpen, waar ze zich toelegde op klassieke gitaar en daarnaast vakken volgde als notenleer, harmonie en kamermuziek. Als uitvoerend muzikante trad ze op in diverse ensembles.

In de tweede helft van de jaren zeventig was ze bovendien actief in de Limburgse kleinkunstgroep Stemming, die bekendheid verwierf met Nederlandstalige luisterliedjes. De groep bracht twee langspeelplaten uit, De wereld gaat aan vlijt ten onder (1979) en Picknick (1980), en kende regionaal succes met nummers als ‘Willem’, ‘Alle golven’, ‘Speel eens voor mij’ en ‘Niet slecht bedoeld’. De groep werd ontbonden in 1981.

Naast haar activiteiten als uitvoerend muzikante legde Sikora zich vooral toe op het muziekonderwijs. Ze was een toegewijde en enthousiaste gitaarlerares, onder meer verbonden aan de Gemeentelijke Academie voor Muziek en Woord in Gellik. In die rol begeleidde ze generaties jonge gitaristen. Bijzonder inspirerend voor gitaristen over de hele wereld blijkt haar gitaarstukje ‘Daybreak’. Sikora overleed in 2006 in haar geboortestad Genk. Haar levenspartner was Stanny Jans.