Adriaenssens, Paul

Paul Adriaenssens ontwikkelde zich volledig buiten de klassieke muziekopleidingen. Al op jonge leeftijd experimenteerde hij met bandopnemers, concrete klanken en blaasinstrumenten, waarna hij zich vanaf 1975 aansloot bij de Studio voor Experimentele Muziek. Daar evolueerde hij in korte tijd van akoestische naar elektro-akoestische en computergestuurde composities, waarbij wiskundige modellen en abstracte structuren een belangrijke rol speelden. Tegelijk bleef improvisatie aanwezig als tegengewicht, wat leidde tot traag evoluerende klankprocessen met bijzondere aandacht voor kleur en timbre. Vanaf de jaren tachtig breidde Adriaenssens zijn werkveld uit naar audiovisuele creaties, eerst met diareeksen, later met digitaal bewerkte video en installaties. Zo verbond hij auditieve en visuele parameters op een systematische manier en gaf hij vaak ook maatschappijkritische accenten. Met het SEMensemble trad hij op in binnen- en buitenland en zijn werk werd getoond op talrijke festivals in Europa, de VS en Japan. Verschillende opdrachten en publicaties bevestigen zijn plaats binnen de experimentele muziek in Vlaanderen en daarbuiten.