Cabel, Louis Joseph

Louis Joseph Cabel, geboren als Louis Joseph Cabu, behoort tot die groep vandaag grotendeels vergeten Belgische zangers die in het midden van de negentiende eeuw een opvallende internationale loopbaan uitbouwden. Als bariton, gevormd door een zekere Géraldy, debuteerde hij in 1847 aan het Parijse Théâtre-Lyrique, waar hij al snel betrokken werd bij tal van premières van componisten als Adolphe Adam, Aristide Hignard, François-Auguste Gevaert en Victor Massé. Critici prezen zijn intelligente voordracht, verfijnd stijlgevoel en opvallend hoge baritonstem, verrijkt met een uitzonderlijk krachtig falsetregister. Hoewel hij vooral in Parijs naam maakte, trad hij ook op in steden als Antwerpen, Lyon en Straatsburg. In 1855 was hij in Baden-Baden betrokken bij ‘Les Amoureux de Perrette’ van Louis Clapisson (1808-1866), een opéra-comique in één akte. In 1857 werd Cabel benoemd tot professor ‘lyrische declamatie’ aan het Koninklijk Conservatorium van Gent, waar hij zijn podiumervaring ten dienste stelde van een volgende generatie zangers. Zijn familiale netwerk was sterk muzikaal verankerd: hij was de broer van tenor Edmond Cabel en de schoonbroer van de beroemde sopraan Marie Cabel (1827-1885). Louis Joseph Cabel belichaamt zo een boeiende verbinding tussen Belgische muzikale afkomst en het bruisende Frans-Belgische operaleven van zijn tijd.